Asertywność – czym jest?

Asertywność.

Asertywność.

 

Asertywność jest rozumiana z reguły w jeden sposób, ale tak naprawdę jest to bardzo szerokie pojęcie.

Asertywność – w psychologii – termin oznaczający posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz bezpośrednie wyrażanie emocji i postaw w granicach nienaruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych, bez zachowań agresywnych, a także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych.

Postawa asertywna:

umożliwia nam działanie w naszym najlepszym interesie, obronę własnego stanowiska bez nadmiernego lęku, egzekwowanie naszych praw bez naruszania praw innych osób i szczere wyrażanie uczuć takich jak:miłość, przywiązanie, przyjaźń, niezadowolenie, irytacja, złość, żal, smutek.

Postawa asertywna to również umiejętność przyjmowania komplementów, prawo do popełniania błędów i niewiedzy. Niewiele osób wie, że asertywność to również prawo do odniesienia sukcesu, zmiany zdania i prywatności.

Nikt nie rodzi się z postawą asertywną. Asertywność jest zachowaniem, którego możemy się nauczyć jeśli bycie w zgodzie ze sobą i z innymi jest dla nas wartością.

Postawa asertywna wpisuje się pomiędzy poniższe zachowania i jest zachowaniem najbardziej konstruktywnym i pozytywnym, czyli stanowi „złoty środek”.

⦁ Postawa pasywna.

⦁ Postawa asertywna.

⦁ Postawa agresywna.

Postawa pasywna:

człowiek rezygnuje ze swoich potrzeb i stawia potrzeby innych ponad własne. Taka osoba pozwala na przekraczanie własnych granic, na których przekraczanie nie ma ochoty. Zazwyczaj nie mówi co myśli i czuje. Emocje kumulują się wewnątrz i prowadzi to do gromadzenia się złości, żalu  i niepokoju. Nie jest w zgodzie sama ze sobą.
Rezultatem postawy uległej jest utrata szacunku otoczenia, lekceważenie, utrata poczucia własnej wartości, poczucie krzywdy, silny stres i wykorzystywanie przez innych.

Postawa agresywna:

polega na narzucaniu swojego zdania i racji innym bez poszanowania myśli, potrzeb i praw innych ludzi. U podstaw tej postawy leży poczucie wyższości, chęć zwrócenia na siebie uwagi, chęć zmuszenia do uległości i wyładowanie złości. W rezultacie w naszych stosunkach z innymi ludźmi będzie panowała atmosfera wrogości, podsycana różnymi konfliktami. Nie będziemy lubiani przez otoczenie, a rezultaty naszego zachowania okażą się przeciwne od zamierzonego.

Dlaczego warto być asertywnym?

⦁ bycie asertywnym pomaga bardziej otwarcie i jasno wyrażać swoje potrzeby, ale nie jest to gwarancją ich spełnienia. To, że wyrazimy naszą prośbę nie oznacza, że ktoś jest zobowiązany do jej spełnienia.

⦁ bycie asertywnym prowadzi do bycia sobą, czyli jesteśmy pewni siebie, odprężeni, szczęśliwi, prawdziwi;

⦁ bycie asertywnym prowadzi do poznania swoich mocnych i słabych stron. Trudności w kontaktach z innymi pokazują nasze słabe strony, pozwalają je sobie uświadomić i pracować nad nimi.

⦁ bycia asertywnym prowadzi do postrzegania błędów w sposób pozytywny. Nie traktujemy ich, jako porażki, ale jako okazje do nauki i lepszego działania na przyszłość.

⦁ bycie asertywnym uczy mierzyć swoje sukcesy własnymi możliwościami i potencjałem, a nie porównywaniem siebie z innymi. Dzięki temu można stawiać sobie realistyczne cele i nie wchodzić w sytuacje, w których doświadczamy niepowodzenia.

⦁ bycie asertywnym oznacza akceptowanie tego, że nie każdy będzie wobec Ciebie miły i troskliwy. Powinniśmy pamiętać, że nie musimy zadowalać innych wbrew sobie. To my mamy czuć się ze sobą komfortowo.

⦁ bycie asertywnym to umiejętność dostrzegania sytuacji, w których jesteśmy lekceważeni, wykorzystywani, ale również wiedza, jak sobie radzić z nieuczciwą krytyką i wykorzystywaniem.

⦁ bycie asertywnym to także zdolność oceny sytuacji, z których należy się wycofać i sytuacji w których należy walczyć o swoje prawa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *